എനിക്കു മുമ്പേ പാരില്‍ കുരുത്തവള്‍
മധുരം കിനിയും കനികള്‍ പകര്‍ന്നവള്‍
വെയിലത്തെനിക്ക് തണല്‍പുരയായവള്‍
മഴയത്തെനിക്ക് കുടയായ്‌ നിന്നവള്‍
ഊഞ്ഞാലുകെട്ടാന്‍ കൈനീട്ടിതന്നവള്‍ എന്റെ അജത്തിനു അന്നം കൊടുത്തവള്‍
ചില്ലകള്‍ വീഴ്ത്തി വിറകെന്നും തന്നവള്‍
ജീവജാലങ്ങള്‍ക്ക് അഭയം കൊടുത്തവള്‍
കല്ലേറ് കൊണ്ടിട്ടും കരയാതെ നിന്നവള്‍
ഒടുവിലെനിക്കായ്‌ ജീവന്‍ ത്യജിച്ചവള്‍
എന്റെ ചിതക്കുള്ളില്‍ വിറകായ് പുണര്‍ന്നവള്‍.
ആരോ നട്ടുവളര്‍ത്തിയ മരമെന്നും
ആജീവനാന്തം തുണയായ്‌ ഭവിച്ചിട്ടും
ഒരു കുഞ്ഞുചെടിപോലും നട്ടു വളര്‍ത്താത്ത
ഞാനെന്തഹങ്കാരി! നിന്ദ്യമാം ജന്മവും....
